Archiwum

„Klarę budzi cisza". Tak zaczyna się „Wylinka” Wita Szostaka.

Dobrze, że od samego początku jest tak cicho, bo „Wylinka” to książka, w której trzeba mocno nastawiać uszu i, drżąc, nasłuchiwać: czy dom skrzypi? Co to za dźwięki? A to… czy to głos innego dziecka? Klara szybko zorientuje się, że w cichym domu nie ma jej rodziców. Jest za to ktoś zupełnie inny -chłopiec w jej wieku. Czeka ich trudna przyjaźń - zawarta z konieczności, ale szybko wypełniająca się czymś prawdziwym. Oboje muszą się teraz zmierzyć z faktem, że zostali zupełnie sami. Dlaczego ich zostawiono? Kim są dla siebie? Dlaczego widzą wszystko, łącznie z domem w którym się znaleźli, zupełnie inaczej? Który świat jest prawdziwy, jego czy jej? A największą tajemnicą jest to, dlaczego żadne z nich właściwie nie tęskni za rodziną.

„Wylinka” to przedziwny twór literacki. Jest to, na pierwszy rzut oka, powieść przygodowa dla dzieci. Ale jest to też subtelny thriller. A także pomysł na to, jak skonceptualizować dziecięcą traumę. Z początku niepokojąca, na koniec dająca ulgę opowieść, którą powinien przeczytać każdy, kto zastanawiał się, gdzie zostawił swój smutek".

(Tekst - Karolina Lewestam)